19.11.2011

Πολιτική

Η άλλη χρεοκοπία των κομμάτων

Διαβάστε επίσης

» Ερωτήματα από ένα αιματηρό πραξικόπημα – θέατρο

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η επικίνδυνη απομάκρυνση από την Ευρώπη

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η πονηρή και η δημοκρατική νοοτροπία των Ελλήνων

Δημοσθένης Κυριαζής

» Η Δύση επανέρχεται στα καλά νέα…

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Ένας κότσυφας που τον λέγαν Σταύρο

Δημήτρης Καμάρας

Η άλλη χρεοκοπία των κομμάτων

Από μια πλευρά, η δανειοδότηση των δύο κομμάτων από την Τράπεζα Αττικής με ενέχυρο τη μελλοντική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι ενθαρρυντικό σημάδι. Κάποιοι υπολογίζουν ότι θα υπάρχει και στο μέλλον κρατικός προϋπολογισμός για να αποπληρωθούν τα δάνεια των κομμάτων. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχουν προβλήματα πολιτικής και ηθικής.

Το πρώτο και ξεχασμένο πρόβλημα είναι αυτό της φύσης των κομμάτων. Αποτελούν συνασπισμούς πολιτών που έχουν στόχο τη διαμόρφωση της κοινωνίας κατά πώς αυτοί θεωρούν καλύτερα. Συνεπώς, και εκ του καταστατικού τους, τα ίδια τα μέλη πρέπει να επωμίζονται το μεγαλύτερο κόστος οργάνωσής τους. Ο κρατικός προϋπολογισμός συμβάλλει για να μην αλωθούν τα κόμματα από μεγάλα συμφέροντα. Στην Ελλάδα της κρατικής δίαιτας τα κόμματα χρηματοδοτούνται σχεδόν αποκλειστικά από τον προϋπολογισμό, και γι’ αυτό δεν γίνονται καλύτερα. Δεν έχουν κανένα κίνητρο να πείσουν και να προσελκύσουν μέλη· χρόνος μπαίνει, χρόνος βγαίνει, έχουν μια χοντρή επιταγή από τους φορολογουμένους στα ταμεία τους. Και δεν φτάνει μόνο αυτό: Βάζουν ενέχυρο τις μελλοντικές εισπράξεις για να παίρνουν δάνεια από τις τράπεζες. Παλιότερα από την Αγροτική και τώρα από την Αττικής.

Αυτό μας φέρνει στο δεύτερο πρόβλημα, που αφορά τις εγγυήσεις. Πώς μπορούμε να ξέρουμε ότι τα κόμματα αυτά θα υπάρχουν σε δύο ή πέντε χρόνια για να αποπληρώσουν τα δανεικά που παίρνουν; Σε μια περίοδο γενικευμένων ανακατατάξεων μπορεί να διαλυθούν, να διασπαστούν, να αναγεννηθούν με άλλο καταστατικό ή ακόμη και να μην είναι στις πρώτες θέσεις και συνεπώς να μην έχουν τα θηριώδη ποσά της επιχορήγησης που σήμερα τους δίνονται. Πώς εξασφαλίζονται οι τράπεζες ότι θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω; ΄Η απλώς και αυτή η χασούρα θα γυρίσει στα συνήθη υποζύγια, δηλαδή σ’ εμάς τους φορολογουμένους;

Τρίτο πρόβλημα: υποτίθεται ότι οι Ελληνες φορολογούμενοι έδωσαν πέρυσι 52,7 εκατομμύρια ευρώ στα κόμματα της Βουλής για να μην είναι αυτά υποχείρια συμφερόντων. Ομως, ο βασικός μέτοχος της Τράπεζας Αττικής (41,96%) είναι το Ταμείο Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Εργων (ΤΣΜΕΔΕ). Πώς εξασφαλίζεται η αμεροληψία του κράτους απέναντι στον βασικό μέτοχο των δανειστών των δύο μεγαλύτερων κομμάτων; Γιατί να μην υποθέσουμε ότι η απελευθέρωση του επαγγέλματος των μηχανικών, π.χ., δεν προχωρεί επειδή το ταμείο τους “λαδώνει” διά του δανεισμού τα κόμματα; Σ’ αυτή την κοινωνία τα “μεγάλα συμφέροντα” που επηρεάζουν την πολιτική δεν απαρτίζονται μόνο από κάποιους μαικήνες του πλούτου. Υπάρχουν και συνασπισμένα συμφέροντα που συνεταιρικώς υποχρεώνουν όλους εμάς να πληρώνουμε τα μαλλιά της κεφαλής μας -π.χ. για μια οικοδομική άδεια- έτσι ώστε τα ταμεία αυτής της επαγγελματικής τάξης να έχουν τόσα λεφτά ώστε να μπορούν να δανείζουν και τα κόμματα.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι έτσι έχουν τα πράγματα, αλλά ποιος μπορεί να πιστοποιήσει ότι έχουν αλλιώς; Και γιατί η δανειοδότηση από μια τράπεζα που υπάρχει ένας μεγαλομέτοχος είναι ύποπτη, ενώ δεν τρέχει τίποτε για τη δανειοδότηση από μια τράπεζα που ανήκει σε μια συντεχνία; Υπάρχουν απαντήσεις;

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή, 18.11.2011

blog comments powered by Disqus

Γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης

Πάσχος ΜανδραβέληςΣπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Aθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο της Nέας Yόρκης "New School for Social Research". Από το 1982 εργάζεται σε αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Καθημερινή».

» Θέματα

"αγανακτισμένοι" crisis Egypt Goldman Sachs greece politics PSI Syria αγορές ΑΕΠ Αθήνα αλλαγές αλλαγή ανάπτυξη Ανδρέας Παπανδρέου ανεργία αντιπολίτευση αξίες Απεργία Αραβικές Χώρες Αριστερά Βενιζέλος Βερολίνο βιομηχανία Βουλή Βρυξέλλες Γερμανία Γιώργος Παπανδρέου γραφειοκρατία γυναίκες ΔΗΜΑΡ Δημοκρατία δημόσιο Δημοσιογραφία Δημοσιογράφοι δημόσιος τομέας δημοσκοπήσεις δημοψήφισμα διαδίκτυο διακυβέρνηση διαρθρωτικές αλλαγές διατροφή διαφήμιση διαφθορά διεθνή διεθνής οικονομία ΔΝΤ δραχμή ΕΕ εκλογές Ελλάδα έλλειμμα Ελληνες ελληνική οικονομία εξουσία ΕΟΚ επενδύσεις Επικοινωνία επιχειρηματικότητα επιχειρήσεις εργασία ευρώ Ευρωζώνη Ευρωπαϊκή Ενωση Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ευρώπη Εφημερίδες ηγεσία ΗΠΑ Ισπανία καθημερινότητα καπιταλισμός Καραμανλής κατανάλωση κεντροδεξιά Κίνα ΚΚΕ Κοινωνία κόμματα κομματισμός κουλτούρα κούρεμα κράτος κρίση κυβέρνηση λαϊκισμός Λιβύη λιτότητα Λουκάς Παπαδήμος μάνατζμεντ Μέρκελ Μέσα Ενημέρωσης μεταρρυθμίσεις ΜΜΕ Μνημόνιο μουσική ΝΔ Νέα Δημοκρατία νοοτροπία οικονομία οικονομική θεωρία οικονομική κρίση οικονομική πολιτική ΟΟΣΑ παγκοσμιοποίηση παιδεία Παπαδήμος Παπανδρέου παραγωγή ΠΑΣΟΚ ποιότητα ζωής πολίτες πολιτικά κόμματα πολιτική πολιτικοί πολιτικός λόγος πολιτισμός πρωθυπουργός πτώχευση Σαμαράς Σημίτης συναίνεση Συνδικαλισμός συνείδηση συνεργασία Σύνοδος Κορυφής Σύνταγμα Συρία ΣΥΡΙΖΑ τέχνη τεχνολογία τηλεόραση τράπεζες τρόικα Τσίπρας υγεία φιλελευθερισμός φτώχεια χρεοκοπία χρέος χρηματιστήρια ψηφιακή τεχνολογία