31.5.2011

Πολιτική

Ο ηγέτης και η κρίση (του)

Διαβάστε επίσης

» Ερωτήματα από ένα αιματηρό πραξικόπημα – θέατρο

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η επικίνδυνη απομάκρυνση από την Ευρώπη

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η πονηρή και η δημοκρατική νοοτροπία των Ελλήνων

Δημοσθένης Κυριαζής

» Η Δύση επανέρχεται στα καλά νέα…

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Ένας κότσυφας που τον λέγαν Σταύρο

Δημήτρης Καμάρας

Ο ηγέτης και η κρίση (του)

Είναι στιγμές που οι ηγέτες πρέπει να μένουν μόνοι, να αναλογίζονται την συνολική εικόνα, ή ακόμη, όπως λένε οι αγγλοσάξωνες, να σκέφονται έξω από το “κουτί” του μικρόκοσμου που απαρτίζει το γραφείο τους.

Πρέπει να έχουν την ευκαιρία να αποβάλουν την επίδραση των συμβούλων και των φίλων, οι οποίοι – λόγω οικειότητας – μπορούν να γίνουν πολύ πειστικοί, και να βρίσκονται μόνοι τους, αυτοί και ο ρόλος που επέλεξαν να διαδραματίσουν, ή η ίδια η ζωή επιφύλαξε γι’ αυτούς.

Είναι οι στιγμές που συνοδεύουν εκείνους τους πολιτικούς που τούς έλαχε να γίνουν ηγέτες σε καιρούς δύσκολους. Στην περίπτωση αυτή, η κρίση του καθενός μπορεί να είναι στοιχείο που οδηγεί στην ανάδειξη και εδραίωση της προσωπικότητάς του, μπορεί, όμως, να οδηγήσει και στην (αυτο)καταστροφή. Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσιμες, η αρνητική εξέλιξη έχει άμεσο αντίκτυπο και στους πολίτες.

Η λήψη των αποφάσεων είναι αυτό που καλείται ο ηγέτης να πράξει, αφού ενημερωθεί, συνθέσει και επιλέξει τα στοιχεία που εξυπηρετούν τον σκοπό του. Για να έχει επιτυχία, η διαδικασία αυτή θα πρέπει να είναι χρονικά προσδιορισμένη και να ακολουθεί στάδια εξέλιξης της λογικής. Αυτό διασφαλίζεται όταν λειτουργεί η κρίση του. Η κρίση εξασκείται σε όλα τα στάδια της διαδικασίας: αξιολόγηση, κατάταξη και επιλογή εκείνων των στοιχείων, που οδηγούν στην εμπεριστατωμένη απόφαση. Τα κριτήρια πολλά: το καλό και το κακό, το σχετικά καλύτερο για τους περισσότερους, η μεσαία οδός. Όχι πολιτικά, αλλά φιλοσοφικά. Εκεί βρίσκεται η αφετηρία και καθοδηγεί τις αποφάσεις, στη βάση των πληροφοριών και της γνώσης που ο κάθε ηγέτης έχουν διαθέσιμες.

Η κρίση ως ικανότητα, καθορίζει τις εξελίξεις και χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά και τις αποφάσεις, ως αποτέλεσμα εξελικτικής γνωστικής διαδικασίας. Στην πορεία αυτή, οι ταλαντεύσεις, ανάλογα με τη ροή πληροφοριών ή απόψεων είναι ο χειρότερος εχθρός των ηγετών, που καλούνται να ανταποκριθούν σε εθνικές ευθύνες, ισορροπώντας με ακρίβεια μεταξύ εφηρμοσμένης πολιτικής και ευρύτερων σκοπιμότητων και συμφερόντων.

Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, εθνικής ή άλλης, η ικανότητα ενός προσώπου να ηγείται μιας χώρας, ή μιας παράταξης, αλλά και να πορεύεται στη βάση αρχών και αξιών, σε συνδυασμό με την αποτελεσματικότητα της πρακτικής πλευράς των ατομικών και συλλογικών επιδιώξεων αποτελεί το απόλυτο ζητούμενο. Και η Ελλάδα σήμερα, χρειάζεται ακριβώς αυτό.

Τα πράγματα μπορούν, και πρέπει να αλλάξουν. Οι ηγέτες πρέπει να οδηγήσουν τη χώρα έξω από την κρίση, στο φως. Εκείνοι που το πιστεύουν πρέπει να είναι σε θέση να το εφαρμόσουν. Πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες και στρεβλώσεις και πέρα από τις μικρές, σε αξία και απήχηση, κομματικές επιδιώξεις της παλαιοπολιτικής.

blog comments powered by Disqus

Γράφει ο Δημήτρης Καμάρας

Δημήτρης ΚαμάραςΟ Δημήτρης Καμάρας είναι δημοσιογράφος (PhD, London). Εχει εργαστεί σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο και στον τομέα της πολιτικής επικοινωνίας και στρατηγικής.

» Θέματα

"αγανακτισμένοι" crisis Egypt Goldman Sachs greece politics PSI Syria αγορές ΑΕΠ Αθήνα αλλαγές αλλαγή ανάπτυξη Ανδρέας Παπανδρέου ανεργία αντιπολίτευση αξίες Απεργία Αραβικές Χώρες Αριστερά Βενιζέλος Βερολίνο βιομηχανία Βουλή Βρυξέλλες Γερμανία Γιώργος Παπανδρέου γραφειοκρατία γυναίκες ΔΗΜΑΡ Δημοκρατία δημόσιο Δημοσιογραφία Δημοσιογράφοι δημόσιος τομέας δημοσκοπήσεις δημοψήφισμα διαδίκτυο διακυβέρνηση διαρθρωτικές αλλαγές διατροφή διαφήμιση διαφθορά διεθνή διεθνής οικονομία ΔΝΤ δραχμή ΕΕ εκλογές Ελλάδα έλλειμμα Ελληνες ελληνική οικονομία εξουσία ΕΟΚ επενδύσεις Επικοινωνία επιχειρηματικότητα επιχειρήσεις εργασία ευρώ Ευρωζώνη Ευρωπαϊκή Ενωση Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ευρώπη Εφημερίδες ηγεσία ΗΠΑ Ισπανία καθημερινότητα καπιταλισμός Καραμανλής κατανάλωση κεντροδεξιά Κίνα ΚΚΕ Κοινωνία κόμματα κομματισμός κουλτούρα κούρεμα κράτος κρίση κυβέρνηση λαϊκισμός Λιβύη λιτότητα Λουκάς Παπαδήμος μάνατζμεντ Μέρκελ Μέσα Ενημέρωσης μεταρρυθμίσεις ΜΜΕ Μνημόνιο μουσική ΝΔ Νέα Δημοκρατία νοοτροπία οικονομία οικονομική θεωρία οικονομική κρίση οικονομική πολιτική ΟΟΣΑ παγκοσμιοποίηση παιδεία Παπαδήμος Παπανδρέου παραγωγή ΠΑΣΟΚ ποιότητα ζωής πολίτες πολιτικά κόμματα πολιτική πολιτικοί πολιτικός λόγος πολιτισμός πρωθυπουργός πτώχευση Σαμαράς Σημίτης συναίνεση Συνδικαλισμός συνείδηση συνεργασία Σύνοδος Κορυφής Σύνταγμα Συρία ΣΥΡΙΖΑ τέχνη τεχνολογία τηλεόραση τράπεζες τρόικα Τσίπρας υγεία φιλελευθερισμός φτώχεια χρεοκοπία χρέος χρηματιστήρια ψηφιακή τεχνολογία