3.8.2011

Πολιτική

Οι επιστολές λένε την αλήθεια…

Διαβάστε επίσης

» Ερωτήματα από ένα αιματηρό πραξικόπημα – θέατρο

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η επικίνδυνη απομάκρυνση από την Ευρώπη

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η πονηρή και η δημοκρατική νοοτροπία των Ελλήνων

Δημοσθένης Κυριαζής

» Η Δύση επανέρχεται στα καλά νέα…

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Ένας κότσυφας που τον λέγαν Σταύρο

Δημήτρης Καμάρας

Οι επιστολές λένε την αλήθεια…

Οσοι έχουν παρακολουθήσει την εξέλιξη των πραγμάτων στην χώρα τα τελευταία χρόνια γνωρίζουν ποιος έφταιξε και πόσο για το σημερινό μας χάλι.

Τον Μάρτιο του 2004 ο Κώστας Καραμανλής παρέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας υποσχόμενος διαφάνεια, κάθαρση και δημοσιονομική εξυγίανση.

Είχε προηγηθεί μακρά προπαγανδιστική προσπάθεια ακύρωσης του Κώστα Σημίτη, τον οποίο πρώτα κατηγορούσαν ως “λογιστάκο” και στη συνέχεια ως “αρχιερέα” της διαπλοκής.

Ούτε το ένα ήταν, ούτε το άλλο.

Ωστόσο με τη βοήθεια της λεγόμενης “Καραμανλικής Αριστεράς” και του “πατριωτικού ΠαΣοΚ”, εκείνες οι κατηγορίες διαδόθηκαν και απορροφήθηκαν από το πλήθος.

Σταδιακά η Νέα Δημοκρατία οικοδόμησε το επιχείρημα της “δημιουργικής λογιστικής” και μαζί της απαλλαγής από την “διαπλεκόμενη” εξουσία του κ. Σημίτη.

Το φθινόπωρο του 2003 είχε φτιαχθεί κλίμα εξόδου του Κώστα Σημίτη και αντικατάστασής του από τον Γιώργο Παπανδρέου. Πράγμα που τελικά έγινε και τον Μάρτιο του 2004 πήγαμε στις νικηφόρες για τον Κώστα Καραμανλή εκλογές.

Ο Κώστας Σημίτης παρέδωσε στη Νέα Δημοκρατία την Ελλάδα να τρέχει με ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 5%, τα ελλείμματα ελεγχόμενα, παρ’ ότι αμφισβητούμενα, το μεγαλύτερο παγκόσμιο αθλητικό γεγονός προετοιμασμένο και τη χώρα στην πιο καλή στιγμή της διεθνώς.

Παραλαμβάνοντας την εξουσία ο κ. Καραμανλής συνέχισε την πολιτική φθοράς του προκατόχου του θεωρώντας ότι έτσι θα ηγεμονεύσει, μην αντιλαμβανόμενος ότι παίζοντας με τους θεσμούς έπαιζε με τη διεθνή θέση και φήμη της χώρας. Επέμεινε από την αρχή στη δημοσιονομική απογραφή και έφθασε στο σημείο να αμφισβητήσει ο ίδιος τους όρους ένταξης της χώρας στην ευρωζώνη. Έφθασε στο σημείο να μεταβάλει τον τρόπο υπολογισμού των αμυντικών δαπανών προκειμένου να επιτύχει την αμφισβήτηση της διακυβέρνησης Σημίτη, παρ’ ότι είχε προειδοποιηθεί για τις συνέπειες των πράξεών του.

Εξέθεσε έτσι τον Σημίτη, αλλά περισσότερο τη χώρα. Και το χειρότερο όμως ήταν ότι αφού υποτίθεται αποκάλυψε τα κρυμμένα ελλείμματα και χρέη, δεν εφάρμοσε ένα αντίστοιχο πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης, παρά μόνο εκήρυξε την ήπια προσαρμογή, η οποία εκ των υστέρων αποδείχθηκε ξεχείλωμα παρά οτιδήποτε άλλο.

Αν ο κ. Καραμανλής το 2005 συμμάζευε κάπως τα πράγματα δεν θα χάνονταν η μπάλα στη συνέχεια, όταν οι ρυθμοί ανάπτυξης κάμπτονταν και η χρηματοπιστωτική κρίση ερχόταν να θέσει υπό αίρεση και αμφισβήτηση την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας.

Αλλά και το 2007, όταν μας πήγε στις εκλογές προκειμένου να ανανεώσει τη λαική εντολή για να έχει τα χέρια λυμένα στην κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2008, πάλι ολιγώρησε και άφησε τα πράγματα να κυλήσουν ως είχαν. Οι επιστολές του τότε υφυπουργού Οικονομικών κ. Π. Δούκα που δημοσίευσε το “Βήμα της Κυριακής” απλώς επιβεβαιώνουν τα παραπάνω, φανερώνοντας πως ο κ.Καραμανλής έδρασε ως πολιτευτάκιας της κακιάς ώρας, ως άλλος ανεύθυνος άρχων, που ενώ ήξερε την κατάσταση την άφησε να εξελιχθεί, εφαρμόζοντας το ελληνικό “δεν βαριέσαι έχει κι αύριο μέρα”.

Έλα όμως που οι μέρες είχαν σωθεί πολύ νωρίτερα,από το φθινόπωρο του 2009, όταν ο κ. Καραμανλής αποφάσισε να μας αφήσει σύξυλους και να παραδώσει στον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος χρειάσθηκε σχεδόν έξι μήνες για να κατανοήσει το μέγεθος και το βάρος του προβλήματος.

Κάπως έτσι φθάσαμε ως εδώ, να παλεύουμε με νύχια και με δόντια και το κάρο να μην λέει να ξεκολλήσει από τη λάσπη. Απ’ αυτή την άποψη οι επιστολές Δούκα αν μη τι άλλο αποκαθιστούν την αλήθεια και φανερώνουν τις πολλές αδυναμίες του πολιτικού συστήματος. Το κακό είναι ότι ακόμη και τώρα δεν λέει να καταλάβει τι πρέπει να κάνει.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έστω καθυστερημένα πήρε μπρος και πλέον μπορεί να πει κανείς ότι στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.

Ο διάδοχος, ωστόσο, του Κώστα Καραμανλή μοιάζει να συμπεριφέρεται σαν να ‘ρχεται απ’ άλλο κόσμο. Λες και δεν έζησε την νεοδημοκρατική κραιπάλη, λες και δεν γνώρισε από τα μέσα το πρόβλημα που περιγράφει στις επιστολές του ο Πέτρος Δούκας.

Δυστυχώς η Νέα Δημοκρατία δεν λέει να μάθει από τα λάθη της. Επιμένει στα ίδια και στα ίδια και γηράσκει μη διδασκόμενη…

Δημοσιεύθηκε στο TOVIMA.gr, 2.8.2011

blog comments powered by Disqus

Γράφει ο Αντώνης Καρακούσης

Αντώνης ΚαρακούσηςΟ Αντώνης Καρακούσης έχει σπουδάσει οικονομικά. Το 1983 αρχίζει να δημοσιογραφεί στην "Ελευθεροτυπία" και ειδικεύεται στο οικονομικό ρεπορτάζ. Το 1991 μεταπηδά στην "Καθημερινή", στην οποία παραμένει δεκατρία χρόνια διατρέχοντας όλα τα κλιμάκια της διευθυντικής ιεραρχίας. Από το Δεκέμβριο 2004 αρθρογραφεί στην εφημερίδα "Τα Νέα" και «Το Βήμα». Toν Αύγουστο 2011 ανέλαβε τη Διεύθυνση του "Βήματος". Στο βιβλίο του με τίτλο “Μετέωρη Χώρα - Από την κοινωνία της ανάγκης στην κοινωνία της αφθονίας (1975 – 2005)" ο Αντώνης Καρακούσης καταγράφει τα γεγονότα που στιγμάτισαν την Ελλάδα το τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα.

» Θέματα

"αγανακτισμένοι" crisis Egypt Goldman Sachs greece politics PSI Syria αγορές ΑΕΠ Αθήνα αλλαγές αλλαγή ανάπτυξη Ανδρέας Παπανδρέου ανεργία αντιπολίτευση αξίες Απεργία Αραβικές Χώρες Αριστερά Βενιζέλος Βερολίνο βιομηχανία Βουλή Βρυξέλλες Γερμανία Γιώργος Παπανδρέου γραφειοκρατία γυναίκες ΔΗΜΑΡ Δημοκρατία δημόσιο Δημοσιογραφία Δημοσιογράφοι δημόσιος τομέας δημοσκοπήσεις δημοψήφισμα διαδίκτυο διακυβέρνηση διαρθρωτικές αλλαγές διατροφή διαφήμιση διαφθορά διεθνή διεθνής οικονομία ΔΝΤ δραχμή ΕΕ εκλογές Ελλάδα έλλειμμα Ελληνες ελληνική οικονομία εξουσία ΕΟΚ επενδύσεις Επικοινωνία επιχειρηματικότητα επιχειρήσεις εργασία ευρώ Ευρωζώνη Ευρωπαϊκή Ενωση Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ευρώπη Εφημερίδες ηγεσία ΗΠΑ Ισπανία καθημερινότητα καπιταλισμός Καραμανλής κατανάλωση κεντροδεξιά Κίνα ΚΚΕ Κοινωνία κόμματα κομματισμός κουλτούρα κούρεμα κράτος κρίση κυβέρνηση λαϊκισμός Λιβύη λιτότητα Λουκάς Παπαδήμος μάνατζμεντ Μέρκελ Μέσα Ενημέρωσης μεταρρυθμίσεις ΜΜΕ Μνημόνιο μουσική ΝΔ Νέα Δημοκρατία νοοτροπία οικονομία οικονομική θεωρία οικονομική κρίση οικονομική πολιτική ΟΟΣΑ παγκοσμιοποίηση παιδεία Παπαδήμος Παπανδρέου παραγωγή ΠΑΣΟΚ ποιότητα ζωής πολίτες πολιτικά κόμματα πολιτική πολιτικοί πολιτικός λόγος πολιτισμός πρωθυπουργός πτώχευση Σαμαράς Σημίτης συναίνεση Συνδικαλισμός συνείδηση συνεργασία Σύνοδος Κορυφής Σύνταγμα Συρία ΣΥΡΙΖΑ τέχνη τεχνολογία τηλεόραση τράπεζες τρόικα Τσίπρας υγεία φιλελευθερισμός φτώχεια χρεοκοπία χρέος χρηματιστήρια ψηφιακή τεχνολογία