20.2.2012

Κοινωνία, Οικονομία

Γκρίζα κοστούμια, γκρίζες αντιλήψεις

Διαβάστε επίσης

» Ερωτήματα από ένα αιματηρό πραξικόπημα – θέατρο

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η επικίνδυνη απομάκρυνση από την Ευρώπη

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η πονηρή και η δημοκρατική νοοτροπία των Ελλήνων

Δημοσθένης Κυριαζής

» Η Δύση επανέρχεται στα καλά νέα…

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Ένας κότσυφας που τον λέγαν Σταύρο

Δημήτρης Καμάρας

Γκρίζα κοστούμια, γκρίζες αντιλήψεις

Το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα παραμένει εκκρεμές, αν και τις τελευταίες ημέρες, ιδιαιτέρως μετά την ψηφοφορία της Κυριακής και την πυρπόληση των Αθηνών, το κλίμα δείχνει ότι αλλάζει.

Ολοένα και περισσότεροι στην Ευρώπη αντιλαμβάνονται τη συνεχή και αφόρητη πίεση προς τη χώρα μας ως τιμωρία. Και την προτεινόμενη θεραπεία ως μια απόπειρα καταδυνάστευσης και βίαιου εκπροτεσταντισμού της Ελλάδας. Γεγονός που παραπέμπει σε άλλες εποχές και ενεργοποιεί τις χειρότερες δυνατές ιστορικές μνήμες. Πολύ περισσότερο όταν μέσω της πίεσης για οικονομική συμμόρφωση γίνεται εμφανής η διάθεση επέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις μας, με τις απαράδεκτες απαιτήσεις για μη διεξαγωγή εκλογών, για παράταση του χρόνου της κυβέρνησης Παπαδήμου ή για τη μετεξέλιξή της σε κυβέρνηση τεχνοκρατών, τύπου Μόντι.

Πέραν του ότι δεν κατανοούν τις ελληνικές πολιτικές συνθήκες και παραγνωρίζουν την εκρηκτικότητα των καταστάσεων, παραβιάζουν το ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο. Τα “γκρίζα κοστούμια” του Βερολίνου, της Φραγκφούρτης και των Βρυξελλών κλεισμένα στον οικονομισμό τους δεν αντιλαμβάνονται ότι σκοτώνουν τη Δημοκρατία. Πιθανώς να μην την εκτιμούν και όσο πρέπει. Ωστόσο αυτό που τα “γκρίζα κοστούμια” υποτιμούν ή μάλλον αγνοούν είναι το λεγόμενο “δημοκρατικό παράδοξο”.

Στη Δημοκρατία δεν υπάρχει απόφαση, επιλογή, πράξη, δράση, αντίδραση που να μην επιδρά στα πράγματα. Ολα παίζουν, όλα ασκούν την επιρροή τους, ακόμη και οι αναρχικοί και οι τρομοκράτες και οι εμπρησμοί και η απειλή του χάους, είναι παράγοντες που επιδρούν, άλλοτε έτσι κι άλλοτε αλλιώς.

Ουδείς υποστηρίζει ότι η καχυποψία των ξένων είναι αβάσιμη. Πρώτοι εμείς οι Ελληνες κατακεραυνώνουμε την εγχώρια πολιτική τάξη. Εμείς οι ίδιοι αναδείξαμε τα πολλά ελλείμματα των κομμάτων και τα αμαρτήματα των ηγεσιών τους. Ωστόσο οφείλουν να αναγνωρίσουν ότι ο ελληνικός λαός δέχθηκε με καρτερία άπειρα μέτρα και ακόμη περισσότερες ταπεινώσεις. Κάποια στιγμή οι αντοχές εξαντλούνται και ορθώνεται ένα τείχος. Ετσι το διαρκές αυτομαστίγωμα τελειώνει γιατί αν συνεχισθεί τείνει να μετατραπεί σε ραγιαδισμό και υποτέλεια. Την περασμένη Κυριακή επί της ουσίας δόθηκε ένα σήμα προς όλες τις κατευθύνσεις: “Ως εδώ και μη παρέκει”.

Υπάρχουν όρια στον εξευτελισμό και στην ταπείνωση. Υποθέτουμε ότι οι ενδιαφερόμενοι έλαβαν το μήνυμα. Και η κυρία Μέρκελ και ο κ. Σόιμπλε και ο κ. Ντράγκι και όλοι τους. Μπορεί εμείς να χαθούμε, αλλά κι εκείνοι δεν θα περάσουν όμορφα. Οσο κι αν παραμυθιάζονται ότι μια δική μας άτακτη χρεοκοπία θα είναι ελεγχόμενη απ’ αυτούς, γνωρίζουν ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αν θέλουν να κλείσει η πόρτα του τρελοκομείου που τα “γκρίζα κοστούμια” με τις ανοχές και με τις συναλλαγές τους με τον διεθνή πλούτο άνοιξαν, δεν έχουν παρά να στηρίξουν, αντί να υπονομεύουν, την ελληνική διάσωση. Σε άλλη περίπτωση ας ετοιμαστούν να αντιμετωπίσουν στην πόρτα τους αναστατώσεις και πυρπολήσεις σαν κι αυτή των Αθηνών.

Δημοσιεύθηκε tovima.gr, 19.2.2012

blog comments powered by Disqus

Γράφει ο Αντώνης Καρακούσης

Αντώνης ΚαρακούσηςΟ Αντώνης Καρακούσης έχει σπουδάσει οικονομικά. Το 1983 αρχίζει να δημοσιογραφεί στην "Ελευθεροτυπία" και ειδικεύεται στο οικονομικό ρεπορτάζ. Το 1991 μεταπηδά στην "Καθημερινή", στην οποία παραμένει δεκατρία χρόνια διατρέχοντας όλα τα κλιμάκια της διευθυντικής ιεραρχίας. Από το Δεκέμβριο 2004 αρθρογραφεί στην εφημερίδα "Τα Νέα" και «Το Βήμα». Toν Αύγουστο 2011 ανέλαβε τη Διεύθυνση του "Βήματος". Στο βιβλίο του με τίτλο “Μετέωρη Χώρα - Από την κοινωνία της ανάγκης στην κοινωνία της αφθονίας (1975 – 2005)" ο Αντώνης Καρακούσης καταγράφει τα γεγονότα που στιγμάτισαν την Ελλάδα το τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα.

» Θέματα

"αγανακτισμένοι" crisis Egypt Goldman Sachs greece politics PSI Syria αγορές ΑΕΠ Αθήνα αλλαγές αλλαγή ανάπτυξη Ανδρέας Παπανδρέου ανεργία αντιπολίτευση αξίες Απεργία Αραβικές Χώρες Αριστερά Βενιζέλος Βερολίνο βιομηχανία Βουλή Βρυξέλλες Γερμανία Γιώργος Παπανδρέου γραφειοκρατία γυναίκες ΔΗΜΑΡ Δημοκρατία δημόσιο Δημοσιογραφία Δημοσιογράφοι δημόσιος τομέας δημοσκοπήσεις δημοψήφισμα διαδίκτυο διακυβέρνηση διαρθρωτικές αλλαγές διατροφή διαφήμιση διαφθορά διεθνή διεθνής οικονομία ΔΝΤ δραχμή ΕΕ εκλογές Ελλάδα έλλειμμα Ελληνες ελληνική οικονομία εξουσία ΕΟΚ επενδύσεις Επικοινωνία επιχειρηματικότητα επιχειρήσεις εργασία ευρώ Ευρωζώνη Ευρωπαϊκή Ενωση Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ευρώπη Εφημερίδες ηγεσία ΗΠΑ Ισπανία καθημερινότητα καπιταλισμός Καραμανλής κατανάλωση κεντροδεξιά Κίνα ΚΚΕ Κοινωνία κόμματα κομματισμός κουλτούρα κούρεμα κράτος κρίση κυβέρνηση λαϊκισμός Λιβύη λιτότητα Λουκάς Παπαδήμος μάνατζμεντ Μέρκελ Μέσα Ενημέρωσης μεταρρυθμίσεις ΜΜΕ Μνημόνιο μουσική ΝΔ Νέα Δημοκρατία νοοτροπία οικονομία οικονομική θεωρία οικονομική κρίση οικονομική πολιτική ΟΟΣΑ παγκοσμιοποίηση παιδεία Παπαδήμος Παπανδρέου παραγωγή ΠΑΣΟΚ ποιότητα ζωής πολίτες πολιτικά κόμματα πολιτική πολιτικοί πολιτικός λόγος πολιτισμός πρωθυπουργός πτώχευση Σαμαράς Σημίτης συναίνεση Συνδικαλισμός συνείδηση συνεργασία Σύνοδος Κορυφής Σύνταγμα Συρία ΣΥΡΙΖΑ τέχνη τεχνολογία τηλεόραση τράπεζες τρόικα Τσίπρας υγεία φιλελευθερισμός φτώχεια χρεοκοπία χρέος χρηματιστήρια ψηφιακή τεχνολογία