12.12.2010

Επικοινωνία

Το Διαδίκτυο ως εργαλείο πολιτικής προβολής

Διαβάστε επίσης

» Ερωτήματα από ένα αιματηρό πραξικόπημα – θέατρο

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η επικίνδυνη απομάκρυνση από την Ευρώπη

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Η πονηρή και η δημοκρατική νοοτροπία των Ελλήνων

Δημοσθένης Κυριαζής

» Η Δύση επανέρχεται στα καλά νέα…

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

» Ένας κότσυφας που τον λέγαν Σταύρο

Δημήτρης Καμάρας

Το Διαδίκτυο ως εργαλείο πολιτικής προβολής

Πως άλλαξαν οι καιροί! Πόσο θορυβώδεις ήταν οι προεκλογικές περίοδοι που θυμάμαι τη δεκαετία του ‘70 και του ‘80, εν μέρει, και του ‘90!

Ολονύκτιες «μάχες» μεταξύ αφισοκολλητών, όπου μέσα σε μια μόνο νύχτα κάθε τοίχος καλυπτόταν εναλλάξ τέσσερις και πέντε φορές από αφίσες κομμάτων! Αυτοκίνητα καλυμμένα με πορτρέτα πολιτικών αρχηγών, με μεγάφωνα και τους ύμνους των κομμάτων στη διαπασών! Ένταση, φωνές και τσακωμοί. Όλα αυτά, τίποτα πια πέρα από μια γλυκιά ανάμνηση!

Όσον αφορά την πολιτική, η εποχή μας χαρακτηρίζεται, από δυο άκρως αντίθετα γεγονότα: αφενός την αδιαφορία και τη μη συμμετοχή και αφετέρου την έλευση ενός Μέσου που δύναται να συμβάλει στην εφαρμογή της άμεσης δημοκρατίας.

Οι λόγοι για τους οποίους οι πολίτες είναι δυσαρεστημένοι είναι γνωστοί: η δυσχερής οικονομική κατάσταση, η διαφθορά, αλλά και η μη ταύτιση, κάτι που σημειώνεται στις ηλικίες 18-24, με τα πολιτικά πρόσωπα. Παρόλα αυτά όμως, δεν δικαιολογείται  η μη συμμετοχή στα κοινά. Το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι έχει αποκτηθεί με αγώνες και θυσίες. Σήμερα μάλιστα που μπορούμε όσο ποτέ άλλοτε να συμμετάσχουμε μέσω του Διαδικτύου στην πολιτική ζωή, είναι ολέθριο λάθος να μην το πράττουμε.

Το Διαδίκτυο προσφέρει στους πολιτευτές τη δυνατότητα άμεσης και αμφίδρομης επικοινωνίας με τους πολίτες. Οι σύγχρονοι ψηφοφόροι πείθονται με επιχειρήματα, με ενημέρωση επί των προγραμμάτων – όχι πια με συνθήματα όπως σε περασμένες εκλογικές αναμετρήσεις. Το ζητούμενο πλέον είναι η ενημέρωση σε βάθος και η παροχή απαντήσεων σε αιτήματα ή ερωτήματα των πολιτών.

Φανταστείτε πόσο κοντά στον πολίτη έρχονται κόμματα και υποψήφιοι όταν μέσω των sites τους δέχονται ερωτήματα και παρατηρήσεις, αλλά και απαντούν σε ζωντανό χρόνο μέσα από blogs και forum. Επίσης, πόσο το νέο αυτό Μέσο δημιουργεί εστίες συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των πολιτών. Κατά κάποιο τρόπο, δυνάμεθα πλέον όλοι να συμμετάσχουμε στη σύγχρονη «εκκλησία του Δήμου».

Ήδη από τις Βουλευτικές Εκλογές 2000, το Internet φάνηκε να συγκινεί τους υπευθύνους επικοινωνίας των κομμάτων και ως εκ τούτου, έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα αξιόλογα sites πολιτικών κομμάτων και υποψηφίων βουλευτών. Δέκα χρόνια αργότερα, παρατηρώ ότι είναι ελάχιστοι πλέον οι υποψήφιοι που δεν έχουν διαδικτυακή παρουσία.

Η προβολή των πολιτευτών μέσω του Διαδικτύου συμπεριλαμβάνει εκτός από τα καθιερωμένα banners, τις καμπάνιες σε μηχανές αναζήτησης με χρήση keywords, τη χρήση sites κοινωνικής δικτύωσης, με πρώτο το facebook, αλλά και την συνεχή ενημέρωση sites όπως το youtube με video από τις ομιλίες και δραστηριότητες των υποψηφίων. Τέλος, μια ματιά στον υπόλοιπο κόσμο, επιβεβαιώνει την εδραίωση του διαδικτύου στην πολιτική.

Στις ΗΠΑ, κατά τις πρόσφατες (2008) Προεδρικές εκλογές, 75 εκατομμύρια πολίτες  (ή 27% του πληθυσμού) αναζήτησαν online πληροφορίες σχετικά με τους υποψηφίους και τα κόμματα, ενώ το 12% των πολιτών απηύθυνε ερωτήματα μέσω Διαδικτύου.

Στη Βρετανία, στις εκλογές του Μαΐου, οι Συντηρητικοί, το Εργατικό Κόμμα και οι Σοσιαλδημοκράτες  «βομβάρδισαν» τους πολίτες με newsletters και online καμπάνιες. Πρώτος διδάξας στη χρήση του Διαδικτύου για προβολή και επικοινωνία με τους πολίτες, ο νυν δήμαρχος του Λονδίνου, Boris Johnson, του οποίου η μοναδική διαδικτυακή προεκλογική εκστρατεία του 2007, αποτελεί αντικείμενο μελέτης μέχρι και σήμερα.

blog comments powered by Disqus

Γράφει ο Ρόμπερτ Πεφάνης

Ρόμπερτ ΠεφάνηςΟ Ρόμπερτ Πεφάνης είναι λέκτορας Επικοινωνίας και ΜΜΕ. Διαθέτει μακρά εμπειρία στον χώρο της επικοινωνίας και διαφήμισης (ΔΟΛ, Adel Saatchi, Spot JWT).

» Θέματα

"αγανακτισμένοι" crisis Egypt Goldman Sachs greece politics PSI Syria αγορές ΑΕΠ Αθήνα αλλαγές αλλαγή ανάπτυξη Ανδρέας Παπανδρέου ανεργία αντιπολίτευση αξίες Απεργία Αραβικές Χώρες Αριστερά Βενιζέλος Βερολίνο βιομηχανία Βουλή Βρυξέλλες Γερμανία Γιώργος Παπανδρέου γραφειοκρατία γυναίκες ΔΗΜΑΡ Δημοκρατία δημόσιο Δημοσιογραφία Δημοσιογράφοι δημόσιος τομέας δημοσκοπήσεις δημοψήφισμα διαδίκτυο διακυβέρνηση διαρθρωτικές αλλαγές διατροφή διαφήμιση διαφθορά διεθνή διεθνής οικονομία ΔΝΤ δραχμή ΕΕ εκλογές Ελλάδα έλλειμμα Ελληνες ελληνική οικονομία εξουσία ΕΟΚ επενδύσεις Επικοινωνία επιχειρηματικότητα επιχειρήσεις εργασία ευρώ Ευρωζώνη Ευρωπαϊκή Ενωση Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ευρώπη Εφημερίδες ηγεσία ΗΠΑ Ισπανία καθημερινότητα καπιταλισμός Καραμανλής κατανάλωση κεντροδεξιά Κίνα ΚΚΕ Κοινωνία κόμματα κομματισμός κουλτούρα κούρεμα κράτος κρίση κυβέρνηση λαϊκισμός Λιβύη λιτότητα Λουκάς Παπαδήμος μάνατζμεντ Μέρκελ Μέσα Ενημέρωσης μεταρρυθμίσεις ΜΜΕ Μνημόνιο μουσική ΝΔ Νέα Δημοκρατία νοοτροπία οικονομία οικονομική θεωρία οικονομική κρίση οικονομική πολιτική ΟΟΣΑ παγκοσμιοποίηση παιδεία Παπαδήμος Παπανδρέου παραγωγή ΠΑΣΟΚ ποιότητα ζωής πολίτες πολιτικά κόμματα πολιτική πολιτικοί πολιτικός λόγος πολιτισμός πρωθυπουργός πτώχευση Σαμαράς Σημίτης συναίνεση Συνδικαλισμός συνείδηση συνεργασία Σύνοδος Κορυφής Σύνταγμα Συρία ΣΥΡΙΖΑ τέχνη τεχνολογία τηλεόραση τράπεζες τρόικα Τσίπρας υγεία φιλελευθερισμός φτώχεια χρεοκοπία χρέος χρηματιστήρια ψηφιακή τεχνολογία